کابوس های یک رویا

زندگی طبق نظرم پیش نمیره ولی اوضاع رو قبول کردم و باهاش کنار اومدم کلا در هر حالتی خوش میگذرونیم!از دست دادن یه دوست شرایطی رو ایجاد میکنه که آدم قدر قدیمی ها رو بدونه!من هرشب با فرزانه و نرگس حرف میزدم ولی وقتی اون اتفاق افتاد نرگس چند ساعت بعدش از بروجرد اومده بود همدان اونم در شرایطی که باباش خیلی سخت میاد همدان و فرزانه هم که از اون روز تمام اتفاقای خوب دنیا رو برام رقم میزنه! و این دو تا رفیق دوازده ساله من ماهن! بزنم به تخته:) بابا رو بستری کردیم بیمارستان! هیچی معلوم نیست فعلا ولی مشکل قلبیه!خدایا حالش خوب شه:)وقتی بستریش کردیم رفتم بالا سرش چرت و پرت می گفتم اون می خندید تمام پرستارا و دکتر کشیک تعجب کرده بودن میگفتن چه حالی داری نصفه شبی! یکیشون هم چپ چپ نگام کرد گفت خیلی خوشی! گفتم گریه کنم حالش خوب میشه؟؟ دکتر گفت راست میگه دیگه ولش کن:)درد قلب خودم خوبه سر دردم کم شده!هوا عآلیه! هفته پیش که منفی 18 درجه بود انگار دنیا رو بهم دادن با میترا زدیم به گشت و گذار! خیلیم چسبید! خدا هوای سردو از ما نگیره :) یاد گرفتم از صفر شروع کنم یکی از مهم ترین اتفاق تمام سالهای زندگ کابوس های یک رویا...

تولدت مبارک،خوش اومدی ستارهاگرچه ازراه دورهیچ فایده ای ندارهشمعهاروروشن کن وبه جام دوتاروفوت کننمیشه پیشت باشم فقط برام سکوت کنتواین روزطلایی نگوکمی غم داریبدون که دیوونه ای به نام رویا جون داریتولدت مبارک سهیلای عزیز ، عشق خانوم دوست خوب و مهربون تولدت مبارکزندگیت پر از شادی و آرامشهمه آرزوهات دست یافتنی بشه انشااللهایشالا 5 سال دیگه تولد چارقلوهات باشه کابوس های یک رویا...

"آدما عقده هاشونو دروغ میگن" اینو پریسا گفت! عصبی بود کنترلی رو حرکت دستاش نداشت و مدام فرمونو ول میکرد و ماشین چپ و راست می شد، اصلا به عصبانیت و اون رانندگی افتضاحش اهمیت ندادم (دست فرمونش خوبه ها، اونجا عصبی بود) به نظرم جمله ش ارزش اینو داشت که با طلا قابش کنی بزنی دیوار!به دروغایی که شنیدم فکر کردم واقعا همین بود همشون از نداشته های آدما بیرون زده بود از چیزایی که نداشتن و شرایط مجبورشون میکنه ادعای داشتنشو بکنن! من کاملا معتقدم که دروغ تو نفس آدم نیست و همه چیز بر پایه شرایطه! اگه من تو زندگی کسی سرک نکشم خب چرا طرف از نداشته هاش دروغ بگه؟اصلا خود من حتی هر دروغی گفتم واقعا برای این بوده که نداشته هامو پنهان کنم و رو عقده هام سرپوش بذارم حالا به هر دلیلی که شاید درست نبوده ولی تو اون لحظه خودمو قانع کردم که دروغ بگم! یه کاری نکنیم آدما به دروغ گفتن فکر کنن! +فلسفی ترین پست عمر بلاگر بودنم بودا!+عنوان کاملا بی ربط، چشمای هیشکی انقد خوشگل نی که من اذیت شم الا خودم والــآ کابوس های یک رویا...

یعنی انقد که تو وبلاگ نوشتن سخت شده هاا نظر سنجی میذارم هی دست به دامن فرزانه میشم بهم موضوع بگههیچ اتفاق قابل نوشتنی نمیفته...یکی از نوشته هایی که تو وب قبلیم بود رو میذارم تو ادامه لاقل اونو بخونین :)+سلام بمبئی رو دوس داشتم خیلی خوش گذشت:)+بالاخره پس از قرن ها طرح دانشکده م تایید شد! حالا مصیبت ماکت ساختن آغاز شد!+خدا رو هزار مرتبه شکر که دوباره همون شر و شیطون سابق شدم و همه از دستم عاصین مخصوصا استادا +نامحدود و مگه داریم عماد طالب زاده رو از دست ندین!عالین+یه بار دیگه اشتباه کن بنیامین هم که معرکه بود+روزاتون مثل روزام پر انرژی:)) کابوس های یک رویا...

درگیر جنگ تن به تنم با تنی که نیست…دارم شکست میخورم از دشمنی که نیست… +این شعرو خیلی دوس داشتم، از زبون ادم بزرگی شنیدم ولی فکرشم نمیکردم واقعی بشه برام! درگیر جنگ تن به تنم با رویایی که بعد از تولدم به وجود اومده …بداخلاق و عصبیه مغرور و لجباز و گوشتلخه! به قول فرزانه یه رویای عوضیه!فرزانه راست میگه عوضی شدم… دیگه خوب نیستم مهربون نیستم حالم از ادمای دور و برم به هم میخوره و مثل قبل برای خوب بودنشون خودمو به اب و اتیش نمیزنم! حالم از این دشمنی که خودمم به هم میخوره! حالم از این همه بد بودنم به هم میخوره حالم از این همه کینه ای که تو این کمتر از یک ماه به دل گرفتم به هم میخوره…متنفرم از این درد قلب و خون.دماغ لعنتی که هیچکدوم ولم نمیکنن کابوس های یک رویا...